تو هم بر این دریای پرآشوب موجی تلاش کار می شدی

و در دریا آشوب بود.

« اگر می توانستی تو را با خود می بردم

و آنگاه در التهاب شب های سیاه و توفانی

که خواهشی قالب شکاف در هر موج بی تاب دریا گردن می کشد،

در زیروفرارفت جاویدان کوهه های تلاش، زندگی می گرفتیم.»