و آنگاه در التهاب شب های سیاه و توفانی

« اگر می توانستی تو را با خود می بردم

تو هم بر این دریای پرآشوب موجی تلاش کار می شدی

که خواهشی قالب شکاف در هر موج بی تاب دریا گردن می کشد،

در زیروفرارفت جاویدان کوهه های تلاش، زندگی می گرفتیم.»