ورنه پیش از آن که به من رسی طعمه ی دریای بی انتها شده بودی

و هر زن مروارید غلتان خود را به زندان صندوقش محبوس می دارد،

و زنجیرهای گران را من بر پایت نهاده ام،

و چشمانت چون دو مروارید جاندار که هرگز صید غواصان دریا نگردد،

بلع صدف ها شده بود...