و سحرگاهان مردان ساحل،

من در آخرین شعله ی زردتاب فانوس،

چکش باران را بر آب های کف کرده ی بی پایان دریا دیدم

در قایقی که امواج سرگردان به خاک کشانده بود مدهوشم یافتند...

□