تمامی عظمت عاشقانه ی انسانی را سروده ام

من فروتن بوده ام

و به فروتنی،

از عمق خواب های پریشان خاکساری خویش

تا نسیمی برآید.

نسیمی برآید و ابرهای قطرانی را پاره پاره کند.

و من به سان دریایی از صافی آسمان پرشوم از آسمان و مرتع و مردم پر شوم.