و من با این زن با این پسر با این برادر بزرگواری که شب بی شکافم را نورانی کرده است،

انسان!

با این خورشیدی که پلاس شب را از بام زندان بی روزنم برچیده است،

بی عشق و بی زندگی سخن از عشق و زندگی چگونه به میان آورده ام؟

آیا انسان معجزه یی نیست؟