با این خورشیدی که پلاس شب را از بام زندان بی روزنم برچیده است،

انسان!

و من با این زن با این پسر با این برادر بزرگواری که شب بی شکافم را نورانی کرده است،

بی عشق و بی زندگی سخن از عشق و زندگی چگونه به میان آورده ام؟

آیا انسان معجزه یی نیست؟