و من، آه! چگونه اکنون

تا دیگر این نگاه آینده را در نی نی شیطان چشم کودکانم ننگرم؛

تا دیگر این زیبایی وحشت انگیز همه جاگیر را احساس نکنم

حصار بی پایانی از کابوس به گرداگرد رویاهایم کشیده بودند،

تنگ در تنگی دردها و دست ها شده ام!

□