تو به من دست می زنی و من

سحرگاه تمام ستارگان

و پرنده ی جمله ی نغمه ها و سعادت ها را به من می بخشی.

در سپیده دم نخستین چشم گشودگی خویش به زندگی باز می گردم.

پیش پای منتظرم