دف دریدست طرب را به خدا بی دف او

هله چون می نزند ره ره او را کی زدست

او ز هر نیک و بد خلق چرا می لنگد

بد و نیک همه را نعره مطرب مدد است

مجلس یارکده بی دم او بارکدست

شهر غلبیرگهی دان که شود زیر و زبر

دست غلبیرزنش سخره صاحب بلدست