□

بدان جهت که به هیچ چیز اعتماد نکردیم،

بی آنکه بی اعتمادی را دوست داشته باشیم.

کنار حوض شکسته درختی بی بهار از نیروی عصاره ی مدفون خویش می پوسد.

و ناپاکی آرام آرام رخساره ها را از تابش بازمی دارد.