چون قایق بی سرنشین،

چرا که قلب ها دیگر جز فریبی آشکاره نیست؛

و در پناهگاه آخرین، اژدها بیضه نهاده است.

در شب ابری،

دریاهای تاریک را به جانب غرقاب آخرین طی کنیم.

امید درودی نیست...