عابر منتظر، بوسه یی به جانب زن می فرستد

و مردی که با چاردیوار اتاقش آوار آخرین را انتظار می کشد از دریچه به کوچه می نگرد:

از پنجره ی رودررو، زنی ترسان و شتابناک، گل سرخی به کوچه می افکند.

و در خانه، مردی با خود می اندیشد:

« بانوی من بی گمان مرا دوست می دارد،