مثل این است که در ایوانش

سایه در سایه ی غم بنهفته ست.

همه شب مادر غم بر بالین

قصه ی مرگ به گوش اش گفته ست.

هر شب اشباح عزا می گیرند

بیوگان لاجرم، از تنگ غروب

زیر هر سرتاق جا می گیرند.