خانه ویران! که در او، حسرت مرگ

ظلمت سرد شبش مستتر است

مثل این است که از اول شب

غم فردا پس در منتظر است.

اشک می ریزد بر هیکل زیست!

خانه ویران! که در او، هرچه که هست

رنج دیروز و غم فردایی ست!