من اما هیچ کس را در شبی تاریک و توفانی

کسانی در سکوت کوچه از دیوار کوتاهی به روی بام جسته اند

کسانی نیم شب، در گورهای تازه، دندان طلای مردگان را می شکسته اند.

نکشته ام

من اما راه بر مرد رباخواری

نبسته ام