یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات

چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت

هر لبی را که ببوسید نشان ها دارد

که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت

هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت

یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل

می دود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت