تا پرنده ی سنگین بال جادویی را که نغمه پرداز شبانگاه و بامداد ایشان است

نیاز شنیدنشان نیست.

با آنان بگو که با تو

مرا پروای دوزخ دیدار ایشان نیست

بر شاخسار تازه روی خانه ی ما مگذاری.

در آیینه و مهتاب و بستر بنگریم