صحرا آماده ی روشن شدن بود

و شب از سماجت و اصرار دست می کشید.

من خود گرده های دشت را بر ارابه یی توفانی درنوردیدم:

این نگاه سیاه آزمند آنان بود تنها

که از روشنایی صحرا جلو گرفت.