درده آن باده اول که مبارک باده ست

که چو زهرست نشاط همگان را کشته ست

بند این جام جفا جام وفا را برگیر

تا نگویند که ساقی ز وفا برگشته ست

مگسل آن رشته اول که مبارک رشته ست

صد شکوفه ز یکی جرعه بر این خاک ز چیست

تا چه عشق ست که اندر دل ما بسرشته ست