چراغ از نفس بویناک باد فرومرد

بادی خشمناک دو لنگه ی در را بر هم کوفت

و زنی در انتظار شوی خویش، هراسان از جا برخاست.

و زن شرب سیاهی بر گیسوان پریش خویش افکند.

ما دیگر به جانب شهر تاریک بازنمی گردیم

و من همه ی جهان را در پیراهن روشن تو خلاصه می کنم.