به همه آن کسان که به عشقی تن در نمی دهند چرا که ایمان خود را از دست داده اند!:

و عابری رنجور در سایه فرش آن سوی باغ

از خستگی راه بی منظر و بی گیاه

می آساید...

در تن من گیاهی خزنده هست

که مرا فتح می کند

و من اکنون جز تصویری از او نیستم!