من چینه ام من پیچکم من آمیزه ی چینه و پیچکم

تو چینه ای تو پیچک ای تو آمیزه ی مادر و کودکی.

ای دستان بی غبار پرپرهیزی که مرا به هنگام نوازش های مادرانه از جفت آگاهی به وجود دشمنان و سیاه دلان غرقه ی اندوه می کنید! مرا به ایمان دوران جنینی خویش بازگردانید تا دیگرباره با کلماتی که کنون جز از فریب و بدی سخن نمی گوید، سرود نیکی و راستی بشنوم.

ای همسفر که راز قدرت های بی کران تو بر من پوشیده است! مرا به شهر سپیده دم، به واحه ی پاکی و راستی بازگردان! مرا به دوران ناآگاهی خویش بازگردان تا علف ها به جانب من برویند