مگر از چهره او باد صبا پرده ربود

مگر این دم سر آن زلف پریشان شده است

که چنین مشک تتاری عبرافشان شده است

که هزاران قمر غیب درخشان شده است

هست جانی که ز بوی خوش او شادان نیست

گر چه جان بو نبرد کو ز چه شادان شده است