سر هر شاخه ی خشک

آسمون مثل قدیم شب ها چراغون نمی شه.

غصه ی کوچیک سردی مث اشک

جای هر ستاره سوسو می زنه،

از سحر تا دل شب جغده که هوهو می زنه.

دلا از غصه سیاس