« ای کوه!

با راه پیچ پیچان، پیچیده بر کمر.

مشتاق، گفتم:

«با خود دلی به سوی تو می آورم ز راه

«با قعر او حکایت ناگفته مرده یی.

«آنجا، به ده، کسان مرا دل به من نبود.»