چرا که هر ترانه

اشتیاق پرصداقت تو

تا نخستین خواننده ی هر سرود تازه باشی

چنان چون پدری که چشم به راه میلاد نخستین فرزند خویش است؛

فرزندی ست که از نوازش دست های گرم تو

نطفه بسته است...

میزی و چراغی،