صله ی هر سروده ی نو.

میزی و چراغی،

کاغذهای سپید و مدادهای تراشیده و از پیش آماده،

و بوسه یی

و تو ای جاذبه ی لطیف عطش که دشت خشک را دریا می کنی،

حقیقتی فریبنده تر از دروغ،