و این است آن قطعه که باد سخن چین با آن به گور پدر گریسته در میان نهاد:

پیش پای سیاه پوش مردی که از گورستان بازمی آمد

به شب آدینه، با چشمانی سرخ و برآماسیده چرا که بر تربت والد خویش بسیار گریسته بود.

۷