عشق و هجران ابر آتشبار ماست

این منی خاکست زر در وی بجو

کاندر او دُرنامنه یار غار ماست

خاک بی آتش بننماید گهر

طالبا بشنو که بانگ آتشست

تا نپنداری که این گفتار ماست

طالبا بگذر از این اسرار خود