که چون با زخم و فساد و سیاهی به جنگ برخیزی

اینان دردند و بود خود را

نیازمند جراحات به چرک اندر نشسته اند.

و چنین است

کمر به کین ات استوارتر می بندند.

برویم ای یار، ای یگانه ی من!