کمر به کین ات استوارتر می بندند.

نیازمند جراحات به چرک اندر نشسته اند.

و چنین است

که چون با زخم و فساد و سیاهی به جنگ برخیزی

برویم ای یار، ای یگانه ی من!

برویم و، دریغا! به هم پایی این نومیدی خوف انگیز