برویم و، دریغا! به هم پایی این نومیدی خوف انگیز

کمر به کین ات استوارتر می بندند.

برویم ای یار، ای یگانه ی من!

به هم پایی این یقین

که هر چه از ایشان دورتر می شویم

حقیقت ایشان را آشکاره تر