و در پاکی خلوت خویش نظر کردم که بیشه یی باران شسته را می مانست.

پس به نظاره نشستم

دور از غوغای آزها و نیازها.

در نشاط دورماندگی از شارستان نیازهای فرومایه ی تن نظر کردم و در شادی جان رهاشده.

و در پیرامن خویش به هر سویی نظر کردم.

و در خط عبوس باروی زندان شهر نظر کردم.