دریغا مسکین تن من! که پستش کردم به خیالی باطل

که بلندی روح را به جز این راه نیست.

آنک تنم، به خواری بر سر راه افکنده!

وینک سپیدارها که به سرفرازی از بلندی انزوای من بر می گذرد

گرچه به انجام کار، تابوت اگر نشود اجاق پیرزنی را هیمه خواهد بود!