وینک سپیدارها که به سرفرازی از بلندی انزوای من بر می گذرد

که بلندی روح را به جز این راه نیست.

آنک تنم، به خواری بر سر راه افکنده!

گرچه به انجام کار، تابوت اگر نشود اجاق پیرزنی را هیمه خواهد بود!

وینک باروی سنگی زندان،

به اعماق رسته و از بلندی ها برگذشته،