که می خشکید

ستارگان سوگند می خورند گر از ایشان بپرسی که مرا دیده اند

به هنگامی که بر جنازه ی خویش می گریستم و

بر شاخساران آسمان

چرا که ریشه هایش در قلب من بود و

من

مرداری بیش نبودم