بدان زمان که شود تیره روزگار، پدر!

سراب و هستو روشن شود به پیش نظر.

مرا به جان تو از دیرباز می دیدم

که روز تجربه از یاد می بری یکسر

سلاح مردمی از دست می گذاری باز