چه سجن اگر تو به خود می کنی به سجن مقر؟

من از بلندی ایمان خویشتن ماندم

در این بلند که سیمرغ را بریزد پر.

چه درد اگر تو به خود می زنی به درد انگشت؟

به پهن دریا دیدی که مردم چالاک

برآورند ز اعماق آب تیره درر