تو هم به پرده ی مایی پدر. مگردان راه

در آن وقاحت شورابه، کز خجالت آب

به تنگبالی بر خاک تن زند آذر!

مکن نوای غریبانه سر به زیر و زبر.

چه ت اوفتاده؟ که می ترسی ار گشایی چشم

تو را مس آید رویای پرتلالو زر؟