زمین ز خون رفیقان من خضاب گرفت

چراغ علم ندیدی به هر کجا کشتند

زدند آتش هر جا به نامه و دفتر؟

چنین به سردی در سرخی شفق منگر!

یکی به دفتر مشرق ببین پدر، که نبشت

به هر صحیفه سرودی ز فتح تازه بشر!