که توبه نامه نویسم به کام دشمن بر؟

بدان زمان که به گیلان به خاک و خون غلتند

به پایمردی، یاران من به زندان در،

مرا تو درس فرومایه بودن آموزی

نجات تن را زنجیر روح خویش کنم

ز راستی بنشانم فریب را برتر؟

ز صبح تابان برتابم ای دریغا روی