نجات تن را زنجیر روح خویش کنم

به پایمردی، یاران من به زندان در،

مرا تو درس فرومایه بودن آموزی

که توبه نامه نویسم به کام دشمن بر؟

ز راستی بنشانم فریب را برتر؟

ز صبح تابان برتابم ای دریغا روی

به شام تیره ی رو در سفر سپارم سر؟