به شام تیره ی رو در سفر سپارم سر؟

نجات تن را زنجیر روح خویش کنم

ز راستی بنشانم فریب را برتر؟

ز صبح تابان برتابم ای دریغا روی

قبای دیبه به مسکوک قلب بفروشم

شرف سرانه دهم وانگهی خرم جل خر؟