هر کس که غافل آمد از این روزن ضمیر

از دل به دل برادر گویند روزنیست

روزن مگیر گیر که سوراخ سوزنیست

گر فاضل زمانه بود گول و کودنیست

زان روزنه نظر کن در خانه جلیس

بنگر که ظلمت است در او یا که روشنیست