او آدمی نباشد او سنگ مرمرست

از حور و ماه و روح و پری هیچ دم مزن

کان ها به او نماند او چیز دیگرست

هر کس که دید چهره او نشد خراب

هر مومنی که ز آتش او باخبر بود

در چشم صادقان ره عشق کافرست

ای آنک باده های لبش را تو منکری