در حبس بود این دل و دل دادنی نداشت

بد دوش بی تو تیره شب و روشنی نداشت

شمع و سماع و مجلس ما چاشنی نداشت

شب در شکنجه بودم و جرمی نرفته بود

ای آنک ایمنست جهان در پناه تو

مه نیز بی لقای تو شب ایمنی نداشت

کبر و منی خلق حجاب تو می شود