در سایه بود از تو کسی کو منی نداشت

ای آنک ایمنست جهان در پناه تو

مه نیز بی لقای تو شب ایمنی نداشت

کبر و منی خلق حجاب تو می شود

دل در کف تو از تو ولیکن ز شرم تو

سیماب وار بر کف تو ساکنی نداشت