دریغا ویران بی حاصلی که منم!

□

شب و باران در ویرانه ها به گفتگو بودند که باد دررسید، میانه به هم زن و پرهیاهو.

دیری نگذشت که خلاف در ایشان افتاد و غوغا بالا گرفت بر سراسر خاک، و به خاموشباش های پرغریو تندر حرمت نگذاشتند.