در پیچ وتاب ریشخندی بی امان):

پیش از آن که مرگ از جامش گلویی تر کند.

اما غریو مرگ را به گوش می شنید

(انفجار بی حوصله ی خفت جاودانه را

« در برزخ احتضار رها می کنمت تا بکشی!

ننگ حیاتت را